سلام و شب و روزتون بخير

و اما يک هفته گذشت و اين بار با مطلب و سوژه ای جديد از طرف دوست عزيزمان ماندانا به تبادل نظر با شما می پردازيم :

سوژه مورد نظر دوست عزيزمان:

سلام..ميخواستم بدونم چرا ما ايرانيها از اينکه خودمون باشيم واهمه داريم؟ چرا نمیتونیم همديگر رو واسه همون که هستيم دوست داشته باشيم؟ ميشه کمی هم در اينباره چيز بنويسيد. ممنون

و با تشکر از کريم که در هفته گذشته لطف کرده و برای ما شعر زيبايی از شاعر ديزبادی را نوشته بودُ موفق باشيد.

بنی آدم اعضای يکديگرند که در آُفرينش زيک گوهرند

چو عضوی بدر آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار

دوستان همگی برای کمک به دوستانمان به پايگاه انتقال خون می رويم